شهرزاد و هزار شب | Scheherazade and a Thousand Nights

قصه‌گوی تهران | The Tehran Storyteller

شهرزاد نامش بود. پنجاه ساله، با زبانی که شب‌ها را روز می‌کرد.

Her name was Scheherazade. Fifty years old, with a tongue that turned nights to days.

"یه قصه بگو."

"Tell me a story."

"چه جور قصه‌ای؟"

"What kind of story?"

"عاشقانه."

"A love story."

"همه قصه‌ها عاشقانه‌ان، اگه خوب گوش بدی."

"All stories are love stories, if you listen well."

---

دزد بغداد | The Thief of Hearts

منصوره دل می‌دزدید. چهل و نه ساله، با چشمانی که کلید همه قفل‌ها بود.

Mansoureh stole hearts. Forty-nine years old, with eyes that were keys to all locks.

"چی دزدیدی؟"

"What have you stolen?"

"هیچی. فقط یه نگاه."

"Nothing. Just a glance."

"یه نگاه دزدی نیست."

"A glance isn't theft."

"بستگی داره چی ازش بگیری."

"Depends on what you take from it."

---

جادوگر اصفهان | The Isfahan Enchantress

پری جادو می‌کرد. پنجاه و یک ساله، با دست‌هایی که واقعیت را عوض می‌کرد.

Pari worked magic. Fifty-one years old, with hands that changed reality.

"این جادوست؟"

"Is this magic?"

"نه. عشقه."

"No. It's love."

"فرقش چیه؟"

"What's the difference?"

"جادو تموم می‌شه."

"Magic ends."

---

شاهزاده و گدا | The Princess and the Beggar

ملکه گدایی می‌کرد. چهل و هشت ساله، با غروری که پنهان بود.

Malekeh begged. Forty-eight years old, with hidden pride.

"تو گدایی؟"

"Are you a beggar?"

"نه. شاهزاده‌ام که همه چیزش رو از دست داده."

"No. A princess who lost everything."

"همه چیز؟"

"Everything?"

"همه چیز جز امید."

"Everything but hope."

---

علاءالدین و چراغ | The Lamp's Secret

ثمین چراغ قدیمی می‌فروخت. پنجاه ساله، با دکانی پر از راز.

Samin sold old lamps. Fifty years old, with a shop full of secrets.

"این چراغ‌ها جادویی‌ان؟"

"Are these lamps magical?"

"همه چراغ‌ها جادویی‌ان."

"All lamps are magical."

"چطور؟"

"How so?"

"چون تاریکی رو روشن می‌کنن. مثل عشق."

"Because they light up darkness. Like love."

---

در هزار و یک شب، هر داستانی یه عشق پنهان داره...

In a thousand and one nights, every story has a hidden love...